Tüm yazılara dön

Antrenman

Kas yapmak için tükenişe kadar antrenman yapmak gerekir mi?

Araştırmaların tükeniş, yedek tekrar ve toparlanma hakkında söylediği ve hangi egzersizleri tükenişe kadar zorlamak, hangilerinde birkaç tekrar geride bırakmak gerektiğine dair tam liste.

Kas Yapmak için Tükenişe Kadar Çalışmak Gerekir mi? antrenman rehberi

Hayır, kas yapmak için tükenişe kadar çalışmana gerek yok, ama yakına gelmen gerekiyor. Mevcut en iyi kanıt, tükenişten bir ila üç tekrar önce durmanın, her seti yapabileceğin son tekrara kadar sıkmakla yaklaşık aynı büyümeyi, daha az yorgunlukla sağladığını gösteriyor.

Asıl incelik, “yakın” olmanın önemli olmasıdır. Tükenişten uzakta bırakılan setler, özellikle hafif yüklerle, daha az kas yapar. Bu yüzden pratik hedef, tükenişten kaçınmak ya da peşinden koşmak değil, tükenişe yakınlığı kontrol etmektir: büyümeyi uyaracak kadar zorlu, toparlanmayı ve ilerlemeyi sürdürmeyi sağlayacak kadar ölçülü.

Araştırma ne diyor?

  • Hipertrofi için tükeniş gerekli değildir. 15 çalışmada, anlık tükeniş, tükeniş olmayan antrenmana göre anlamlı bir avantaj göstermedi (etki büyüklüğü 0,12; güven aralığı sıfırı kapsıyor).1 Güçlü kanıt
  • Tükenişe yakınlık genellikle daha fazla büyüme anlamına gelir. 2024 meta regresyon serisi, setlerin tahmini yedek tekrar sayısı azaldıkça kas büyüklüğü kazanımlarının arttığını, güç kazanımlarının ise buna bağlı olmadığını buldu.2 Orta düzey kanıt
  • Antrenmanlı sporcularda 1–2 yedek tekrar, tükenişle eşleşebilir. 8 haftalık bir denekte kendi içinde karşılaştırmalı çalışmada, kuadriseps kalınlığı tükenişte 0,181 cm, 1–2 RIR’da 0,182 cm arttı.3 Orta düzey kanıt
  • Tükeniş daha fazla toparlanma maliyeti yaratır. Eşit hacimde yarıda durmakla karşılaştırıldığında, tükeniş setleri nöromüsküler performansın toparlanmasını 24–48 saate kadar yavaşlattı.4 Orta düzey kanıt
  • RIR tahminin muhtemelen yaklaşık bir tekrar kadar yanlış. Sporcular kalan tekrarları ortalama 0,95 tekrar eksik tahmin etti; yüksek tekrarlı setlerde hatalar daha büyüktü.5 Orta düzey kanıt

Kanıt dereceleri çalışmaların sayısını ve kalitesini yansıtır (meta analizler > tekil RCT'ler > akut/mekanik veriler).

“Tükenişe kadar çalışmak” gerçekte ne anlama gelir?

Araştırmacılar bu terimi tutarsız kullanıyor; bu da çevrimiçi kafa karışıklığının çoğunu açıklıyor. Katı tanım, anlık kas tükenişidir: iyi formla bir tekrar daha denersin ve tamamlayamazsın. Diğer çalışmalar, formun bozulduğu ya da sporcunun bitti dediği noktada durmak gibi daha gevşek tanımlar kullanır.

Alternatif, tükenişten önce durmaktır; genellikle yedek tekrar (RIR) ile tanımlanır. 2 RIR’da biten bir set, iki temiz tekrar daha yapabileceğine inandığın anlamına gelir. Hız temelli antrenman araştırmalarında yaygın bir üçüncü yaklaşım, bar hızı belirli bir yüzde düştüğünde seti durdurur (örneğin %20 ya da %40). Daha büyük hız kaybı, tükenişe daha yakın bitirdiğin anlamına gelir.

Çabayı derecelendirmeye yeniysen, RPE ve RIR’ı kalibre etmek rehberimizle başla. Aşağıdaki her şey, RIR’ı bir ya da iki tekrar içinde tahmin edebildiğini varsayar.

Tükenişe kadar çalışmak daha fazla kas yapar mı?

Kanıtın çekirdeğini üç meta analiz oluşturuyor; büyük resimde hemfikirler, ayrıntılarda ise ayrışıyorlar.

Refalo ve ark. (2023), hipertrofiyi ölçen 15 çalışmayı bir araya getirdi. Tükenişin herhangi bir tanımı kullanıldığında, tükeniş lehine önemsiz bir avantaj vardı (etki büyüklüğü 0,19; %95 GA 0,00 ile 0,37). Karşılaştırmayı katı anlık kas tükenişiyle sınırladıklarında avantaj kayboldu (0,12; GA −0,13 ile 0,37). Daha yüksek hız kaybı eşikleri (%25’in üzerinde), orta eşiklerden (%20–25) daha iyi değildi. Yazarlar, tükenişe yakınlık ile büyüme arasındaki ilişkinin büyük olasılıkla doğrusal olmadığı sonucuna vardı: makul ölçüde yakın olmak önemlidir, son tekrarlar ise çok az şey ekler.1

Robinson ve ark. (2024) farklı bir yaklaşım izledi. Tükeniş ile tükeniş olmayan arasında karşılaştırma yapmak yerine, literatürdeki her antrenman grubunun RIR’ını tahmin edip doz-yanıt meta regresyonları yaptılar. Hipertrofi için eğimler tutarlı biçimde negatifti: depoda ne kadar az tekrar kalırsa, kas büyümesi o kadar fazlaydı. Güç için RIR’ın kazançlarla ilişkisi ihmal edilebilirdi.2 Önemli uyarı, RIR’ın yazarlar tarafından çalışma açıklamalarından tahmin edilmiş olmasıdır, ölçülmemiş olması; ayrıca analiz açıkça keşifsel niteliktedir.

Grgic ve ark. (2022) de 15 çalışma içeriyordu. Genel olarak hipertrofi (etki büyüklüğü 0,22, GA −0,11 ile 0,55) ya da güç açısından anlamlı bir fark yoktu. Bilmeye değer bir alt grup var: direnç antrenmanı yapan katılımcılarda tükeniş, küçük ama anlamlı bir hipertrofi avantajı gösterdi (etki büyüklüğü 0,15, GA 0,03 ile 0,26).6 Bu alt grup sonucu, bazı koçların deneyimli sporcular için hâlâ tükeniş önermesinin nedenlerinden biridir.

Özetle: tükenişe daha yakın çalışmak muhtemelen bir noktaya kadar yardımcı olur, ama 1–2 RIR’dan gerçek tükeniş sıçraması küçük ve belirsiz görünüyor. Bu analizlerin hiçbiri tükenişin gerekli olduğu fikrini desteklemiyor.

Antrenmanlı sporcularda ne olur?

Erken çalışmaların çoğu, neredeyse her uyarandan büyüyen antrenmansız katılımcıları kullandı. Antrenmanlı insanlarla yapılan iki kendi içinde karşılaştırmalı deneme özellikle yararlıdır, çünkü her katılımcı bacaklarının birini bir yöntemle, diğerini başka bir yöntemle çalıştırdı; bu da genetik, beslenme ve uyku farklarını ortadan kaldırır.

Ana çalışma

Antrenmanlı sporcularda tükeniş ile 1–2 RIR (Refalo ve ark., 2024)

Tasarım
8 haftalık randomize, kendi içinde karşılaştırmalı deneme, haftada iki seans
Kimler
18 direnç antrenmanı yapan yetişkin (12 erkek, 6 kadın)
Karşılaştırılan
Bir bacakta anlık tükenişe kadar leg press ve leg extension, diğer bacakta algılanan 2 RIR (leg press) ve 1 RIR (leg extension)
Sonuç
Kuadriseps kalınlığı tükenişte 0,181 cm (tükeniş), 0,182 cm (RIR) arttı. Hacim benzerdi; tükeniş tutarlı biçimde daha fazla hız ve tekrar kaybına yol açtı.

Neden önemli: 1–2 tekrar erken durmak, büyüme açısından tükenişle eşleşti ve daha az akut yorgunluk yarattı. Uyarılar: küçük örneklem, tek kas grubu, MRI hacmi yerine ultrason kas kalınlığı ve yalnızca sekiz hafta.3

Santanielo ve ark. (2020), 14 antrenmanlı katılımcıda benzer bir 10 haftalık kendi içinde karşılaştırmalı çalışma yürüttü. Vastus lateralis kesit alanı tükeniş bacağında %13,5, tükeniş olmayan bacakta %18,1 arttı; bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Leg press ve leg extension 1RM kazanımları da benzerdi.7

İki çalışmanın hiçbiri tükeniş olmayan antrenmanın daha iyi olduğunu göstermiyor. Zaten kaldıran insanlarda, setleri tükenişe yakın bitirmenin yeterli olduğunu gösteriyorlar.

Hafif yükler istisnadır: orada çaba daha önemlidir

Ağırlık hafif olduğunda tükenişe yakınlık daha önemlidir. Lasevicius ve ark., antrenmansız erkekleri, toplam hacim eşitlenmiş olarak, 1RM’in %30’unda ya da %80’inde, tükenişe kadar ya da değil, diz ekstansiyonu ile çalıştırdı. Kuadriseps kesit alanı her iki ağır koşulda ve hafif-tükenişe koşulunda yaklaşık %8 arttı, ama hafif setler tükenişten önce durdurulduğunda yalnızca %2,8 arttı (anlamlı değil).8

Bu, basit bir fikirle uyuşuyor: ağır bir yükte, tükenişten çok önceki tekrarlar bile yüksek kas aktivasyonu gerektirir. Hafif bir yükte ise bu çaba düzeyine yalnızca setin sonuna doğru ulaşırsın. Yüksek tekrar kullanıyorsan, onları tükenişe yakın it. Yük seçimi hakkında daha fazlası için kas büyümesi için en iyi tekrar aralığı yazısına bak.

“Etkin tekrarlar” fikri: yararlı bir hipotez, bir gerçek değil

Tükenişe yakınlığın neden önemli olduğu için yaygın bir açıklama, etkin tekrarlar hipotezidir. Bu, iyi bilinen bir motor kontrol ilkesine dayanır: kaslar motor üniteleri önce küçük olanlarla başlayarak boyuta göre işe alır. Set ilerledikçe ve lifler yoruldukça, sinir sistemi yükü hareket ettirmeye devam etmek için daha büyük, yüksek eşikli motor üniteleri işe alır ve bar yavaşlar. Hipotez, yüksek işe alım altında ve yavaş, istemsiz bar hızıyla yapılan tekrarların, genellikle tükenişten önceki son beş kadar tekrarın, büyüme uyaranının çoğunu sağladığını öne sürer.

Makul bir modeldir ve yukarıdaki hafif yük verileriyle uyuşur. Ama açıkça belirtildiği gibi doğrudan test edilmemiştir; “etkin” tekrarların tam sayısı bir varsayımdır ve tükenişin 1–2 RIR’dan daha net üstün olacağını öngörür, oysa denemeler bunu gerçekte o kadar net göstermiyor. Setleri neden tükenişten uzakta bırakmaman gerektiğine dair zihinsel bir model olarak ele al, bir sayma sistemi olarak değil.

Tükeniş neye mal olur? Yorgunluk ve toparlanma

Tükeniş az kas ekliyorsa, belirleyici faktör maliyet olur. Burada kanıt daha nettir.

Hız kaybı çalışmaları. Pareja-Blanco et al. (2017), genç erkekleri 8 hafta boyunca her seti %20 veya %40 hız kaybında durdurarak squat yaptırdı. %40 grubu (tükenişe daha yakın) daha fazla tekrar yaptı ve MRG'de daha fazla vastus lateralis ile intermedius hipertrofisi gösterdi; ama %20 grubu benzer squat kuvveti kazanımı, daha büyük sıçrama gelişimi (%9,5'e karşı %3,5) elde etti ve yaklaşık %40 daha az tekrar yaptı. %40 grubunda hızlı tip IIX miyozin oranında düşüş görüldü; %20 grubu bunu korudu.9 64 antrenmanlı erkekte yapılan 2020 takip çalışmasında %0, %10, %20 ve %40 hız kaybı karşılaştırıldı: yalnızca %20 ve %40 gruplarında anlamlı hipertrofi görüldü, ama %40 grubunda kuvvet üretiminin erken hızında yavaşlama gibi olumsuz sinirsel-kas değişiklikleri oluştu.10

Toparlanma zaman çizelgesi. Morán-Navarro et al. (2017), 10 antrenmanlı erkeğin bench press ve squat'ı 3×10 tükenişe kadar, 3×5 aynı yükte (mümkün tekrarın yarısı) veya toplam hacmi tükeniş seansıyla eşleşen 6×5 olarak yapmasını inceledi. Tükenişe kadar yapmak sıçrama yüksekliğinde ve bar hızında daha büyük anlık düşüşe yol açtı; sonrasında 24 ila 48 saat boyunca sinirsel-kas fonksiyonunun toparlanması belirgin şekilde yavaş ilerledi; hacmi eşleştirilmiş 6×5 ile karşılaştırıldığında bile.4

Ana çalışma

Tükenişe kadar setlerden sonra toparlanma (Morán-Navarro et al., 2017)

Tasarım
Akut çapraz çalışma, 12 saat öncesinden 72 saat sonrasına kadar ölçümler
Kimler
10 direnç antrenmanı yapan erkek
Karşılaştırılan
Tükenişe kadar 3×10 ile aynı 10RM yükte 3×5 ve 6×5 (bench press ve tam squat)
Sonuç
Tükeniş, sıçrama yüksekliğinde ve bar hızında daha büyük düşüşe yol açtı; sinirsel-kas fonksiyonu ile metabolik ve hormonal belirteçlerin toparlanması 24–48 saate kadar daha yavaştı

Neden önemli: Tükenişin maliyeti yalnızca o set değildir. Aynı kaslar için bir sonraki seansına da taşınabilir. Uyarı: 10 erkekte tek bir seans; uzun vadeli kas büyümesi değil, performans ve kan belirteçleri ölçüldü.

Yorumu: Her egzersizin her setinde tükenişe kadar gitmek, özellikle ağır bileşik hareketlerde, kası yeniden çalıştırmak için gereken toparlanmayı kısaltır ve haftalık verimli set artışını zorlaştırır. Antrenman sıklığın yüksekse bu daha da önemlidir; bkz. her kası ne sıklıkla çalıştırmalısın.

RIR'in gerçekte ne kadar doğru?

Bunların hepsi tükenişe ne kadar yakın olduğunu bilmeye dayanır. Halperin et al. (2022), 414 katılımcının yer aldığı 12 çalışmayı bir araya getirdi; katılımcılar kalan tekrarlarını tahmin edip sonra tükenişe gitti. Ortalama olarak insanlar tekrarlarını eksik tahmin etti: 0,95 tekrar (%95 GA 0,17 ile 1,73 arası), yani zihinlerinde olduğundan yaklaşık bir tekrar daha fazlası vardı. Tahmin hataları 12 tekrardan fazla setlerde çok daha büyüktü; isabet tükenişe yaklaştıkça, sonraki setlerde ve daha ağır yüklerde arttı. Antrenman tecrübesi isabeti belirgin şekilde artırmadı.5

Yani 2 RIR'de durduğunu düşünüyorsan, aslında 3'te olabilirsin. 20 tekrarlık bir sette sapma daha da büyük olabilir. İki pratik çözüm:

  • Ara sıra kalibre ed. Güvenli bir egzersizde RIR'ini tahmin ed, sonra tükenişe kadar devam edip karşılaştır. Bunu bir makinede veya izolasyon hareketinde yap; güvenlik bar koruyucuları olmadan ağır halter squat'ta asla.
  • Her çalışma setinde RIR kaydet. Birkaç hafta içinde “2 RIR” setlerinin düzenli tekrar ve yük artışına mı yoksa kendini kandırmana mı yol açtığını görebilirsin.

Hangi egzersizleri tükenişe götürmelisin?

Tükeniş en fazla küçük bir fayda sunuyor gibi görünürken gerçek maliyetleri olduğundan, onu maliyetin en düşük olduğu yerde kullan. Maliyet egzersiz tipine bağlıdır: ne kadar kas kütlesi devrede, kaldırış ne kadar teknik ve bir tekrar başarısız olursa ne olur.

Egzersiz türüÖrneklerÖnerilen RIRTükeniş?
Ağır barla birleşik hareketlerSquat, deadlift, bench press, overhead press1–3 RIRNadiren; yalnızca güvenlik bar koruyucularıyla ve rutin olarak değil
Desteklenen bileşik hareketler ve makinelerLeg press, hack squat, göğüs destekli row, makine press0–2 RIRAra sıra, son sette
İzolasyon ve kablo hareketleriCurl, lateral raise, leg extension, kablo fly, baldır kaldırma0–1 RIRSon sette sorun değil, özellikle yüksek tekrar aralıklarında
Hafif, yüksek tekrarlı setler (yaklaşık 20+ tekrar)Pump çalışması, hafif yük bloklarında0–1 RIRÇok yaklaş; tükenişten uzak hafif setlerde kas çok az gelişir

Çoğu orta seviye sporcu için işe yarayan basit bir örüntü: bir egzersizin ilk setlerini 1–3 RIR'de tut ve izolasyon veya makine çalışmasının son setini (teknik) tükenişe kadar yap. Bu, RIR'ini dürüst tutar, ağır hareketlerdeki yorgunluğu sınırlar ve tükenişin ucuz olduğu yerde küçük faydasını da yakalar.

Bağlama göre ayarla. Deload haftasında tükenişten uzak dur (bkz. deload nasıl yapılır). Yaşlı sporcular veya haftada çok set yapanlar daha fazla yedek tekrar bırakmaya ihtiyaç duyabilir. Zamanın kısıtlıysa ve daha az set yapıyorsan, o birkaç seti tükenişe yaklaştırmak makul bir takastır.

Uygulanmış örnek bir hafta

Bu yaklaşımla bir alt vücut seansı şöyle görünebilir:

  1. Back squat: 3 set, 6–8 tekrar, 2 RIR. Tüm setler 2 RIR'de 8 tekrara ulaştığında yük ekle.
  2. Romanian deadlift: 3 set, 8–10 tekrar, 2–3 RIR.
  3. Leg press: 3 set, 10–12 tekrar; ilk ikisi 1–2 RIR, son seti 0–1 RIR.
  4. Leg extension: 2 set, 12–15 tekrar; son set tükenişe kadar.
  5. Oturarak baldır kaldırma: 3 set, 12–20 tekrar; son set tükenişe kadar.

İlerleme, haftalar boyunca tekrar ve yükün aynı RIR'de artıp artmadığına bakılarak değerlendirilir; bu önemli olan sinyaldir. Bunu ölçmenin daha fazla yolu için bkz. ağırlık ve tekrarın ötesinde progresif yüklenme; bunun daha büyük resimdeki yeri için ise kas gelişiminin bilimi merkezimize bak.

Kanıtın sınırları

  • Çoğu çalışma 6–12 hafta sürer. Küçük farkların yıllar içinde birikip birikmediği bilinmiyor.
  • Birçok çalışma antrenmansız katılımcılar ve alt vücut hareketleri kullanır; çoğunlukla yalnızca quadriceps.
  • Hipertrofi genellikle tek bir noktada ultrason kas kalınlığıyla ölçülür; bu da bölgesel farkları kaçırabilir.
  • Tükeniş tanımları ve RIR'in doğruluğu çalışmalar arasında farklılık gösterir; bu da karşılaştırmaları bulanıklaştırır.
  • Doz-yanıt analizi RIR'i çalışma açıklamalarından tahmin etti; bu yüzden tam eğri belirsizdir.

Pratik cevap

Sert çalış, ama özensiz olma. Çoğu çalışma seti tükenişe yaklaşık 0–3 tekrar kala bitirmeli; ağır bileşik hareketler muhafazakâr uçta, izolasyon hareketleri ise sıfıra daha yakın. Tükenişi düşük riskli egzersizlerin son setinde ve RIR'ini kontrol etmek için bir araç olarak kullan; kas gelişiminin zorunlu şartı olarak değil. Sonra çabanın ilerlemeye dönüşüp dönüşmediğini bilmek için set, tekrar ve RIR'ini takip ed.

Sık sorulan sorular

Kas yapmak için tükenişe kadar antrenman yapmak zorunda mısın?

Hayır. Anlık kas tükenişi ile tükenişe gitmeyen antrenmanları karşılaştıran meta-analizler, tükeniş için net bir hipertrofi avantajı bulmaz; tükenişe 1 ila 2 tekrar kala duran antrenmanlı sporcular, tükenişe giden sporcular kadar kas kazandı. Önemli olan, setlerin makul ölçüde tükenişe yakın, yaklaşık 0 ila 3 tekrar yedekte bitmesidir.

Hipertrofi için en iyi yedek tekrar sayısı kaçtır?

Hipertrofi çalışmalarının çoğu yaklaşık 0 ila 3 tekrar yedekte bitmeli. Doz-yanıt analizleri, setler tükenişe yaklaştıkça kas gelişiminin artma eğiliminde olduğunu gösteriyor; ama 1 ve 2 tekrar yedek ile gerçek tükeniş arasındaki fark küçük görünürken, tükenişin yorgunluk maliyeti daha büyüktür.

Hangi egzersizleri tükenişe götürmelisin?

Tükeniş en güvenli ve en ucuz şekilde curl, lateral raise, leg extension ve kablo çalışması gibi izolasyon ve makine hareketlerinde, ideal olarak son sette yapılır. Squat, deadlift ve halter press gibi ağır bileşik hareketleri yaklaşık 1 ila 3 tekrar yedekte tut; burada teknik bozulma ve toparlanma maliyeti daha yüksektir.

Tükenişe kadar antrenman toparlanma için kötü mü?

Daha pahalıdır. Antrenmanlı erkeklerde, tükenişe kadar yapılan setler, toplam hacim aynı olsa bile yarıda bırakmaya kıyasla performansta daha büyük düşüşe ve sinirsel-kas fonksiyonunun 24 ila 48 saate kadar daha yavaş toparlanmasına yol açtı. Bu, tükenişi tamamen kaçınmak için değil, seçici kullanmak için bir nedendir.

Sporcular yedekte kalan tekrar sayısını tahmin etmede doğru mu?

Yalnızca kabaca. 12 çalışmalık bir meta-analiz, insanların kalan tekrar sayısını ortalama yaklaşık bir tekrar eksik tahmin ettiğini ve yüksek tekrarlı setlerde hatanın daha büyük olduğunu buldu. İsabet tükenişe yaklaştıkça, daha ağır yüklerde ve sonraki setlerde artar; bu yüzden güvenli egzersizlerde ara sıra tükenişi test etmek kalibrasyona yardımcı olur.

Kaynaklar

  1. Refalo MC, Helms ER, Trexler ET, Hamilton DL, Fyfe JJ. Influence of resistance training proximity-to-failure on skeletal muscle hypertrophy: a systematic review with meta-analysis. Sports Med. 2023;53(3):649-665. PubMed
  2. Robinson ZP, Pelland JC, Remmert JF, Refalo MC, Jukic I, Steele J, Zourdos MC. Exploring the dose-response relationship between estimated resistance training proximity to failure, strength gain, and muscle hypertrophy: a series of meta-regressions. Sports Med. 2024;54(9):2209-2231. PubMed
  3. Refalo MC, Helms ER, Robinson ZP, Hamilton DL, Fyfe JJ. Similar muscle hypertrophy following eight weeks of resistance training to momentary muscular failure or with repetitions-in-reserve in resistance-trained individuals. J Sports Sci. 2024;42(1):85-101. PubMed
  4. Morán-Navarro R, Pérez CE, Mora-Rodríguez R, et al. Time course of recovery following resistance training leading or not to failure. Eur J Appl Physiol. 2017;117(12):2387-2399. PubMed
  5. Halperin I, Malleron T, Har-Nir I, Androulakis-Korakakis P, Wolf M, Fisher J, Steele J. Accuracy in predicting repetitions to task failure in resistance exercise: a scoping review and exploratory meta-analysis. Sports Med. 2022;52(2):377-390. PubMed
  6. Grgic J, Schoenfeld BJ, Orazem J, Sabol F. Effects of resistance training performed to repetition failure or non-failure on muscular strength and hypertrophy: a systematic review and meta-analysis. J Sport Health Sci. 2022;11(2):202-211. PubMed
  7. Santanielo N, Nóbrega SR, Scarpelli MC, Alvarez IF, Otoboni GB, Pintanel L, Libardi CA. Effect of resistance training to muscle failure vs non-failure on strength, hypertrophy and muscle architecture in trained individuals. Biol Sport. 2020;37(4):333-341. PubMed
  8. Lasevicius T, Schoenfeld BJ, Silva-Batista C, et al. Muscle failure promotes greater muscle hypertrophy in low-load but not in high-load resistance training. J Strength Cond Res. 2022;36(2):346-351. PubMed
  9. Pareja-Blanco F, Rodríguez-Rosell D, Sánchez-Medina L, et al. Effects of velocity loss during resistance training on athletic performance, strength gains and muscle adaptations. Scand J Med Sci Sports. 2017;27(7):724-735. PubMed
  10. Pareja-Blanco F, Alcazar J, Sánchez-Valdepeñas J, et al. Velocity loss as a critical variable determining the adaptations to strength training. Med Sci Sports Exerc. 2020;52(8):1752-1762. PubMed