Świeże serie liczą się bardziej
Model przypisuje późniejszym seriom w jednym treningu coraz mniejszą wartość. Rozłożenie tych samych tygodniowych serii na więcej sesji może więc podnieść modelowaną sumę.
Darmowe narzędzie do hipertrofii
Porównaj, jak często trenujesz daną partię i ile efektywnych serii wykonujesz na sesję. Kalkulator szacuje bodziec z malejącymi zwrotami, odejmuje modelowany zanik sygnału i pokazuje, który harmonogram daje silniejszy wynik tygodniowy.
Użyj tego jako modelu porównawczego. Wynik jest w arbitralnych jednostkach i nie przewiduje rzeczywistego wzrostu mięśni.
Założenia modelu
Wpisz dwa harmonogramy, aby je porównać.
Tygodniowy bodziec netto jest najbardziej przydatny do porównania dwóch wiarygodnych wersji tego samego programu. Utrzymuj ten sam mięsień docelowy i jakość serii, a potem zmieniaj częstotliwość albo objętość na sesję.
Model przypisuje późniejszym seriom w jednym treningu coraz mniejszą wartość. Rozłożenie tych samych tygodniowych serii na więcej sesji może więc podnieść modelowaną sumę.
Po zakończeniu wybranego okna bodźca model nalicza stopniowy koszt zaniku aż do następnej równomiernie rozłożonej sesji.
Wyższy wynik pomaga tylko wtedy, gdy harmonogram jest możliwy do utrzymania, a ciężary, powtórzenia, technika, stawy i regeneracja pozostają stabilne.
Ta implementacja ujawnia swoje założenia, dzięki czemu wynik można interpretować jako model, a nie mylić z pomiarem.
Domyślne porównanie utrzymuje stałą objętość tygodniową, rozkładając ją inaczej.
Dwanaście serii łącznie, z większą pracą skupioną w każdej sesji. Późniejsze serie napotykają mocniejsze modelowane malejące zwroty.
Program ATe same dwanaście serii rozłożonych na więcej ekspozycji. Zwykle podnosi to wynik modelu, bo częściej odświeża bodziec sesji.
Program BWynik celowo pomija zmienne, których nie da się wiarygodnie oszacować z trzech danych wejściowych.
Kalkulator jest inspirowany ramami Weekly Net Stimulus Chrisa Beardsleya i wykorzystuje opublikowane wyniki dotyczące zależności dawka–odpowiedź oraz utrzymania jako widoczne punkty odniesienia. Metodologia zaktualizowana 16 lipca 2026.
Równanie modelu fitzap workout: tygodniowy bodziec netto = częstotliwość × krzywa(efektywne serie na sesję) − nieobjęte godziny tygodniowo × skalibrowana stawka zaniku. Cytowane badania informują punkty kotwiczące krzywej i założenia utrzymania; nie potwierdzają bezpośrednio tego łącznego równania ani jego wyniku jako przewidywania wzrostu.
Użyj tygodniowego netto bodźca, by porównać rozkład, a potem sprawdź łączną liczbę serii i obserwuj, co dzieje się w twoim prawdziwym treningu.
Jak interpretować wynik, nie oczekując od modelu więcej, niż potrafi odpowiedzieć.
To teoretyczne porównanie bodźca treningowego wytworzonego w ciągu tygodnia z modelowaną utratą tego sygnału między sesjami. Wyrażone jest w jednostkach arbitralnych, a nie w gramach mięśni ani przewidywanym procencie wzrostu.
Nie. Wynik nie uwzględnia obciążenia stawów, ogólnego zmęczenia, jakości ćwiczeń, regularności ani twojej indywidualnej regeneracji. Wybieraj harmonogram o wyższym wyniku tylko wtedy, gdy obie opcje są realistyczne, a twoje wyniki to potwierdzają.
Wpisuj wymagające serie robocze, które bezpośrednio trenują mięsień i kończą się mniej więcej blisko upadku. Pomijaj rozgrzewki i łatwą pracę techniczną. Utrzymuj tę samą definicję w obu programach.
Model zakłada, że pierwsze efektywne serie w sesji dają więcej niż późniejsze i że sygnał treningowy ostatecznie zanika. Częściej i równomiernie rozłożone ekspozycje mogą ograniczyć zarówno malejące zwroty w sesji, jak i czas bez modelowanego sygnału.