Plan treningowy PPLUL może akcentować siłę, hipertrofię lub mieszankę obu. Sam podział mówi tylko, że tydzień zawiera treningi push, pull, legs, góra i dół. To ćwiczenia, obciążenie, objętość serii, bliskość upadku i model progresji decydują o tym, co program faktycznie stawia na pierwszym miejscu.
Poniżej znajdziesz dwa kompletne szablony startowe:
- średniozaawansowany PPLUL z akcentem na siłę, zbudowany wokół powtarzalnej praktyki przysiadu, wyciskania na ławce i martwego ciągu; oraz
- zaawansowany PPLUL z akcentem na hipertrofię, który wykorzystuje rotacyjne miejsce na specjalizację i bardziej zindywidualizowane decyzje o ćwiczeniach — nie automatycznie więcej serii.
Aby poznać ogólny szablon i przegląd podziału, zacznij od najlepszego podziału PPLUL. Jeśli najważniejsza jest dla ciebie kolejność dni w tygodniu, porównaj PPLUL z ULPPL.
Co mówią badania
- Siła reaguje na mniejszą objętość niż masa. Wersja na siłę daje ~9–14 bezpośrednich serii tygodniowo na główną partię mięśniową; wersja na hipertrofię ~11–14, a dla mięśnia specjalizacji 13–16. Metaregresja 67 badań wykazała, że malejące korzyści z dodatkowych serii były zdecydowanie wyraźniejsze dla siły niż dla hipertrofii.1 Silne dowody
- Ciężkie obciążenia budują więcej 1RM; wzrost mięśni jest podobny przy różnych obciążeniach. Metaanalizy 21 i 28 badań wykazały podobną hipertrofię przy lekkich i ciężkich obciążeniach, ale większe przyrosty siły przy ciężkich,2,3 a sieciowa metaanaliza 178 badań nad siłą wykazała, że obciążenia powyżej 80% 1RM maksymalizują siłę.4 Silne dowody
- Bliskość upadku ma większe znaczenie dla masy niż dla siły. Hipertrofia rosła, gdy serie kończyły się bliżej upadku, podczas gdy przyrosty siły były podobne w szerokim zakresie powtórzeń w zapasie, dlatego wersja na siłę utrzymuje główne ćwiczenia na 2–3 RIR, a wersja na hipertrofię dopuszcza 0–1 RIR w ostatnich seriach.5 Umiarkowane dowody
- Periodyzacja pomaga sile, nie masie. Przy wyrównanej objętości programy periodyzowane dawały większe przyrosty 1RM niż nieperiodyzowane (wielkość efektu 0,31), ale bez różnicy w hipertrofii, w 35 badaniach.6 Umiarkowane dowody
Stopnie dowodów odzwierciedlają liczbę i jakość badań (metaanalizy > pojedyncze RCT > dane ostre/mechanistyczne).
Zanim zaczniesz któryś z programów
Te przykłady zakładają zdrowego ćwiczącego, niezawodną technikę, dostęp do sztangi, stojaka, ławki, wyciągów, hantli i popularnych maszyn oraz wystarczająco czasu na pięć dni treningowych w tygodniu. Gdy sprzęt jest inny, zamień ćwiczenia na porównywalne.
Podane serie to serie robocze po rozgrzewce. RIR oznacza powtórzenia w zapasie: szacunkową liczbę czystych powtórzeń, które jeszcze mógłbyś wykonać. Jeśli ta skala jest ci obca, zobacz jak kalibrować RPE i RIR.
Żaden z tych planów nie jest poradą medyczną ani indywidualnym coachingiem. Nowy, ostry, narastający lub ograniczający funkcję ból nie jest sygnałem, by przeć przez zasadę progresji. Przerwij lub zmodyfikuj ćwiczenie, które nasila ból, i w razie potrzeby skonsultuj się z lekarzem lub fizjoterapeutą.
Siła i hipertrofia to cele, które się przenikają
Siła i przyrost mięśni nie są przeciwieństwami. Większy mięsień może zwiększać potencjał siły, a trening siłowy może budować mięśnie. Ale najbardziej specyficzna praca się różni.
Akcent na siłę poświęca więcej uwagi testowanym ruchom startowym, cięższym obciążeniom, ćwiczeniu techniki i kontroli zmęczenia wokół tych ćwiczeń. Akcent na hipertrofię poświęca więcej uwagi rozkładaniu wymagających serii na mięśnie, stabilnemu wykonaniu ćwiczeń, użytecznym zakresom ruchu i gromadzeniu wystarczającej, możliwej do odzyskania pracy. Obie poniższe wersje trenują każdą partię dwa razy w tygodniu; przy wyrównanej objętości tygodniowej sama częstotliwość nie daje istotnej różnicy w hipertrofii, więc drugi bodziec służy głównie do rozłożenia serii i ćwiczenia ruchów.7
Badania sugerują, że wyższe obciążenia zwykle dają większe przyrosty maksymalnej siły na jedno powtórzenie, podczas gdy hipertrofia może wystąpić w szerokim zakresie obciążeń, gdy serie są dostatecznie wymagające.2,3 Dlatego przegląd z 2021 roku zaproponował zastąpienie klasycznego „kontinuum powtórzeń” modelem, w którym hipertrofię można osiągnąć w szerokim spektrum obciążeń, a siła nadal najbardziej korzysta z ciężkich.8 Trening do chwilowego upadku nie jest wymagany do żadnego z tych celów.9 Najnowsza metaregresja sugeruje, że hipertrofia zwykle rośnie, gdy serie kończą się bliżej upadku, ale wartości RIR były szacowane, a nie mierzone, i analiza nie oznacza, że każda seria powinna dojść do upadku.5 Praktyczną wersję znajdziesz w Najlepszym zakresie powtórzeń na wzrost mięśni: ciężko kontra lekko oraz w Czy musisz trenować do upadku, żeby budować mięśnie?
Programowanie dla średniozaawansowanych i zaawansowanych
„Zaawansowany” nie powinno znaczyć dokładania ćwiczeń, aż regeneracja zawiedzie. W porównaniu ze średniozaawansowanym, zaawansowany ćwiczący często potrzebuje większej specyficzności i lepszego ukierunkowania, a jednocześnie ma mniejszy margines błędu, bo bezwzględne obciążenia i zmęczenie na serię są wyższe.
Poniższy plan średniozaawansowany wykorzystuje stałe menu ćwiczeń, czterotygodniową progresję w ćwiczeniach głównych i podwójną progresję w ćwiczeniach pomocniczych. Plan zaawansowany opiera się na stałej bazie plus jednej wybranej specjalizacji, progresji dostosowanej do ćwiczenia i jawnych decyzjach o usuwaniu pracy. Zaawansowanie pokazuje się umiejętnością interpretowania spójnych danych treningowych, a nie wytrzymaniem najdłuższego treningu.
Wariant 1: średniozaawansowany PPLUL z akcentem na siłę
Kolejność w tygodniu
- Poniedziałek: Push
- Wtorek: Pull
- Środa: Legs
- Czwartek: Odpoczynek
- Piątek: Góra
- Sobota: Dół
- Niedziela: Odpoczynek
Pierwszy bodziec rozwija ćwiczenia w stylu startowym przy stosunkowo ciężkiej, kontrolowanej pracy. Późniejsze dni góra i dół dają drugi, nieco lżejszy bodziec. Odpoczywaj 3–5 minut po głównych seriach ze sztangą, 2–3 minuty po innych ćwiczeniach wielostawowych i 60–120 sekund po ćwiczeniach izolowanych. Dłuższa przerwa jest właściwa, gdy technika lub powtórzenia inaczej by się pogorszyły.
Push
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Wyciskanie sztangi na ławce w stylu startowym | 1 × 4–6, potem 3 × 4–6 | Seria topowa 2 RIR; serie odciążające 2–3 RIR |
| Wyciskanie sztangi nad głowę na stojąco | 3 × 5–8 | 2 RIR |
| Wyciskanie hantli na ławce skośnej dodatniej | 2 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Unoszenie hantli bokiem na wyciągu | 3 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Prostowanie ramion na wyciągu | 2 × 10–15 | 1–2 RIR |
W seriach odciążających na ławce zmniejsz ciężar serii topowej o około 5–8%. Ten procent to punkt wyjścia; używaj ciężaru, który utrzymuje wszystkie trzy serie w docelowych powtórzeniach i RIR.
Pull
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Podciąganie z obciążeniem lub ściąganie drążka | 3 × 5–8 | 2 RIR |
| Wiosłowanie z podparciem klatki | 3 × 6–10 | 1–2 RIR |
| Wiosłowanie na wyciągu siedząc | 2 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Odwrotne rozpiętki | 3 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Uginanie ramion z hantlami | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
Wiosłowanie z podparciem klatki ogranicza zmęczenie dolnej części pleców przed środowym treningiem przysiadów. Jeśli podciąganie z obciążeniem nie jest powtarzalne, użyj ściągania drążka z chwytem, który możesz ustandaryzować.
Legs
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Przysiad ze sztangą na plecach w stylu startowym | 1 × 4–6, potem 3 × 4–6 | Seria topowa 2 RIR; serie odciążające 2–3 RIR |
| Rumuński martwy ciąg | 3 × 6–10 | 2 RIR |
| Wyciskanie nogami | 2 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Uginanie nóg siedząc | 3 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Wspięcia na palce stojąc | 3 × 8–15 | 1–2 RIR |
W przysiadach stosuj to samo przybliżone odciążenie 5–8%, dopasowane tak, by zachować technikę i wysiłek.
Upper
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Wyciskanie na ławce z pauzą | 3 × 6–8 | 2–3 RIR |
| Podciąganie lub ściąganie drążka | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Wyciskanie nad głowę na maszynie lub hantlach | 2 × 8–12 | 2 RIR |
| Wiosłowanie na maszynie | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Unoszenie hantli bokiem na wyciągu | 2 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Superseria: uginanie + prostowanie ramion | 2 × 10–15 każdego | 1–2 RIR |
Lower
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Martwy ciąg klasyczny lub sumo | 1 × 3–5, potem 2 × 3–5 | Seria topowa 2 RIR; serie odciążające 2–3 RIR |
| Przysiad z pauzą lub przysiad przedni | 3 × 5–8 | 2–3 RIR |
| Bułgarski przysiad | 2 × 8–12 na nogę | 1–2 RIR |
| Leżące uginanie nóg | 2 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Wspięcia na palce siedząc | 3 × 10–15 | 1–2 RIR |
W odciążających seriach martwego ciągu użyj około 5–8% mniejszego ciężaru. Jeśli klasyczny martwy ciąg i martwy ciąg rumuński razem przekraczają twoją regenerację, zastąp środowy rumuński martwy ciąg uginaniem nóg na maszynie albo zmniejsz go do dwóch serii.
Progresja dla średniozaawansowanych
Prowadź progresję w ćwiczeniach głównych w czterotygodniowych falach:
- Tydzień 1: wybierz ciężary, które dają około 3 RIR.
- Tydzień 2: dodaj niewielki ciężar — zwykle 1–2,5 kg w górnej części ciała lub 2,5–5 kg w dolnej — jeśli wszystkie powtórzenia były technicznie równe; pozostań przy 2–3 RIR.
- Tydzień 3: dodaj ciężar lub jedno powtórzenie, jeśli pozwala na to zakres; pozostań przy 1–2 RIR i nie męcz się na siłę.
- Tydzień 4: przejrzyj dziennik. Zrób deload, gdy wyniki, wysiłek, zakwasy i gotowość pokazują nagromadzone zmęczenie; w przeciwnym razie powtórz tydzień 1 z nieco wyższym ciężarem startowym.
W ćwiczeniach pomocniczych stosuj podwójną progresję. Utrzymuj ten sam ciężar, aż każda seria dojdzie do górnej granicy zakresu powtórzeń przy docelowym RIR, potem dodaj najmniejszy dostępny przyrost i wróć do dolnej granicy zakresu.
Szacowane maksimum może pomóc znormalizować wyniki powtórzeń, ale nie jest codziennym testem gotowości. Użyj kalkulatora 1RM i przewodnika po trendzie szacowanego 1RM, by interpretować kilka bodźców zamiast reagować na jeden trening.
Wariant 2: zaawansowany PPLUL z akcentem na hipertrofię
Ta wersja jest dla ćwiczącego, który już wie, które ćwiczenia pasują do jego budowy, potrafi w miarę spójnie szacować RIR i ma kilka miesięcy stabilnych zapisów. Celowo zaczyna od umiarkowanej ilości pracy. Dokładaj objętość tylko wtedy, gdy docelowy mięsień się regeneruje i postępuje.
Wybierz jedną specjalizację na sześciotygodniowy do ośmiotygodniowy blok:
- klatka, przez opcjonalne serie na klatkę pokazane poniżej;
- plecy, przez opcjonalne serie na plecy; albo
- czworogłowe uda, przez opcjonalne serie na czworogłowe.
Nie dokładaj wszystkich trzech. Program zaawansowany staje się bardziej indywidualny, przesuwając pracę w stronę priorytetu i z dala od zmęczenia o niskim zwrocie, a nie zwiększając objętość każdego mięśnia.
Kolejność w tygodniu i odpoczynek
Stosuj Push / Pull / Legs / Odpoczynek / Góra / Dół / Odpoczynek. Odpoczywaj 2–3 minuty po wymagających ćwiczeniach wielostawowych i 60–120 sekund po izolowanych. Dłużej, gdy trzeba zachować zamierzone powtórzenia, technikę i RIR.
Push
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Wyciskanie na skosie na suwnicy Smitha lub ze sztangą | 3 × 6–10 | pierwsza seria 2 RIR; ostatnia seria 1 RIR |
| Wyciskanie hantli na płaskiej lub na maszynie | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Rozpiętki na wyciągu | 2 × 12–20 | 1 RIR |
| Unoszenie hantli bokiem na wyciągu | 4 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Prostowanie ramion nad głową na wyciągu | 3 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Tylko specjalizacja klatka: wyciskanie na maszynie | 2 × 10–15 | 2 RIR |
Pull
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Ściąganie drążka neutralnym chwytem lub podciąganie z obciążeniem | 3 × 6–10 | 1–2 RIR |
| Wiosłowanie z podparciem klatki | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Wiosłowanie jednorącz na wyciągu | 2 × 10–15 | 1 RIR |
| Odwrotny peck deck | 3 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Uginanie ramion na modlitewniku | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Tylko specjalizacja plecy: wiosłowanie na maszynie lub ściąganie drążka | 2 × 10–15 | 2 RIR |
Legs
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Hack lub przysiad wysoki | 3 × 6–10 | pierwsza seria 2 RIR; ostatnia seria 1 RIR |
| Rumuński martwy ciąg | 3 × 6–10 | 2 RIR |
| Prostowanie nóg na maszynie | 3 × 10–15 | 1 RIR |
| Uginanie nóg siedząc | 3 × 10–15 | 1 RIR |
| Wspięcia na palce stojąc | 4 × 8–15 | 1–2 RIR |
| Tylko specjalizacja czworogłowe: suwnica na nogi | 2 × 10–15 | 2 RIR |
Upper
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Wyciskanie na płaskiej maszynie | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Ściąganie drążka chwytem średnim | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Wiosłowanie na wyciągu lub maszynie | 3 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Rozpiętki na wyciągu | 2 × 12–20 | 1 RIR |
| Unoszenie hantli bokiem na wyciągu | 3 × 12–20 | 1–2 RIR |
| Superseria: uginanie na skosie + prostowanie na wyciągu | 3 × 10–15 każdego | 1–2 RIR |
Przy specjalizacji klatka lub plecy opcjonalne serie dodane już na Push lub Pull wystarczą na początek. Nie dokładaj tu więcej, dopóki nie uzasadnią tego poniższe zasady decyzyjne.
Lower
| Ćwiczenie | Serie × powtórzenia | Docelowy wysiłek |
|---|---|---|
| Suwnica na nogi lub przysiad wahadłowy | 3 × 10–15 | 1–2 RIR |
| Wyprost bioder pod 45 stopni lub hip thrust | 3 × 8–12 | 1–2 RIR |
| Bułgarski przysiad | 2 × 10–15 na nogę | 1–2 RIR |
| Leżące uginanie nóg | 3 × 10–15 | 1 RIR |
| Wspięcia na palce siedząc | 4 × 10–20 | 1–2 RIR |
Przy specjalizacji czworogłowe dodatkową pracę dają opcjonalne serie z dnia nóg. Jeśli te serie pogarszają wyniki na Dole, przenieś je na Dół albo usuń jedną podstawową serię na czworogłowe, zamiast wymuszać zaplanowaną sumę.
Progresja dla zaawansowanych
Utrzymuj stałe menu ćwiczeń przez sześcio- do ośmiotygodniowy blok, chyba że ból, dostęp do sprzętu lub stale słaby stosunek bodźca do zmęczenia wymaga zmiany.
Stosuj te zasady:
- Najpierw powtórzenia, potem ciężar. Gdy wszystkie serie robocze dojdą do górnej granicy zakresu przy zaplanowanym RIR i technice, dodaj najmniejszy praktyczny ciężar.
- Pozwól wysiłkowi rosnąć powoli. Zacznij większość serii w okolicach 2–3 RIR w tygodniu 1. W trakcie bloku pozwól ostatniej serii stabilnych ćwiczeń na maszynach lub izolowanych zbliżyć się do 0–1 RIR. Wielostawowe ćwiczenia wolne trzymaj w okolicach 1–2 RIR; upadek jest opcjonalny, nie wymagany.
- Dokładaj serie tylko do wybranej specjalizacji. Po dwóch tygodniach stabilnych lub rosnących powtórzeniach, normalnej regeneracji przed kolejnym bodźcem i braku pogorszenia podrażnienia stawów dodaj jedną serię tygodniowo do mięśnia priorytetowego. Oceń ponownie przez kolejne dwa tygodnie. Nie przekraczaj tego, z czego możesz się zregenerować, tylko dlatego, że ogólny zakres serii na to pozwala. W metaanalizie 15 badań każda dodatkowa seria tygodniowo wiązała się z tylko około 0,37 punktu procentowego większego wzrostu,10 więc jedna seria naraz to rozsądny krok.
- Najpierw usuń, potem zastępuj. Jeśli to samo ćwiczenie traci powtórzenia lub wymaga wyższego RPE przez dwa kolejne bodźce, a sen i odżywianie są w miarę stabilne, usuń jedną serię z tygodnia tego mięśnia. Jeśli wyniki wracają, ta seria prawdopodobnie w tym momencie bloku nie pomagała.
Ostatnia zasada to praktyczny wniosek, a nie test diagnostyczny. Wyniki mogą spaść z wielu powodów. Stosuj stałą kolejność ćwiczeń, odpoczynek, technikę i obciążenie, aby porównanie miało sens.
Zasady decyzyjne dotyczące zmęczenia w obu programach
Nie zmieniaj planu z powodu jednej słabej serii. Opieraj się na zestawie sygnałów z powtarzających się treningów.
Kontynuuj zgodnie z planem, gdy
- powtórzenia lub ciężar rosną przy docelowym RIR;
- technika jest powtarzalna;
- zakwasy ustępują przed kolejnym bodźcem; oraz
- motywacja i komfort stawów są ogólnie w normie.
Wstrzymaj ciężar lub progresję, gdy
- docelowe RIR zostało przekroczone mniej więcej o jedno powtórzenie;
- sen lub stres życiowy były przez kilka dni wyjątkowo słabe; albo
- jeden trening wypadł słabo, ale rozgrzewka i inne ćwiczenia były w normie.
Powtórz ten ciężar następnym razem, zamiast „odrabiać” brakujące powtórzenia dodatkowymi seriami.
Zmniejsz jedną lub dwie serie, gdy
- wyniki w tym samym ruchu spadają przez dwa bodźce;
- znane ciężary wielokrotnie wymagają znacznie większego wysiłku;
- zakwasy nadal ograniczają kolejny bodziec; albo
- praca priorytetowa postępuje, a dalsza praca stale się załamuje.
Najpierw usuń serie o najniższym priorytecie lub najwyższym zmęczeniu.
Zrób deload albo zakończ blok, gdy
- kilka ćwiczeń cofa się przez kilka treningów;
- technika staje się mniej pewna przy zwykłych ciężarach;
- motywacja, zakwasy i wyniki pogarszają się razem; albo
- niewielkie zmniejszenie liczby serii nie przywraca trendu.
Deload nie jest automatycznie wymagany co czwarty tydzień. To jedno z narzędzi do zmniejszania obciążenia treningowego. Skorzystaj z pełnego przewodnika po tygodniu deload, aby wybrać między mniejszą liczbą serii, niższym ciężarem, niższym wysiłkiem a mniejszą liczbą treningów.
Jak wybrać między programami
Wybierz wariant średniozaawansowany z akcentem na siłę, gdy najwyraźniejszym celem jest wynik w przysiadzie, wyciskaniu na ławce i martwym ciągu, a nadal możesz robić postępy przy prostym schemacie obciążeń. Wybierz wariant zaawansowany z akcentem na hipertrofię, gdy priorytetem jest wzrost mięśni, masz wystarczającą historię treningów, by dobierać skuteczne ćwiczenia, i potrafisz specjalizować się bez zamieniania każdego mięśnia w priorytet.
Nie wybieraj planu zaawansowanego tylko dlatego, że trenujesz od określonej liczby lat. Jeśli szacunki RIR są niespójne, treningi zmieniają się co tydzień albo często nie udaje Ci się zrobić wszystkich pięciu treningów, struktura średniozaawansowana da czytelniejszy feedback.
Zaczynanie od wersji na siłę nie jest stratą czasu dla masy. U 26 wytrenowanych mężczyzn trzy tygodnie pracy na 1–3RM, a potem pięć tygodni treningu na 8–12RM dały większą grubość mięśnia czworogłowego bocznego oraz większą siłę w przysiadzie i suwnicy niż osiem tygodni samego treningu hipertroficznego.11 Było to krótkie, małe badanie mierzące jeden mięsień, więc traktuj je jako wsparcie dla ustawiania bloków w kolejności, a nie dowód, że fazy siłowe są wymagane. Gdy przechodzisz na wersję hipertroficzną, sprawdź swoje tygodniowe sumy za pomocą Ile serii tygodniowo na budowę mięśni?
Odżywianie i sen wpływają na to, z jakiego obciążenia możesz się zregenerować. W okresie oceny utrzymuj te czynniki w miarę stałe. Jeśli celem jest też skład ciała, zapotrzebowanie żywieniowe w treningu siłowym daje praktyczny punkt wyjścia.
Praktyczny wniosek
Na siłę używaj PPLUL, by rozłożyć praktykę konkretnych ruchów startowych i chronić wyniki w głównej pracy ze sztangą. Na hipertrofię używaj go, by rozłożyć wymagające serie i celować w mięsień, nie robiąc z każdego treningu ogromnego obciążenia.
Zacznij ostrożnie, zapisuj powtórzenia i wysiłek, a dodatkową objętość zdobywaj przez postęp i regenerację. Zaawansowane programowanie to nie program z największą liczbą serii, lecz program, który wprowadza najdokładniejsze korekty.
Źródła
- Pelland JC, Remmert JF, Robinson ZP, Hinson SR, Zourdos MC. The resistance training dose response: meta-regressions exploring the effects of weekly volume and frequency on muscle hypertrophy and strength gains. Sports Med. 2026;56(2):481-505. PubMed
- Schoenfeld BJ, Grgic J, Ogborn D, Krieger JW. Strength and hypertrophy adaptations between low- vs. high-load resistance training: a systematic review and meta-analysis. J Strength Cond Res. 2017;31(12):3508-3523. PubMed
- Lopez P, Radaelli R, Taaffe DR, et al. Resistance training load effects on muscle hypertrophy and strength gain: systematic review and network meta-analysis. Med Sci Sports Exerc. 2021;53(6):1206-1216. PubMed
- Currier BS, Mcleod JC, Banfield L, et al. Resistance training prescription for muscle strength and hypertrophy in healthy adults: a systematic review and Bayesian network meta-analysis. Br J Sports Med. 2023;57(18):1211-1220. PubMed
- Robinson ZP, Pelland JC, Remmert JF, Refalo MC, Jukic I, Steele J, Zourdos MC. Exploring the dose-response relationship between estimated resistance training proximity to failure, strength gain, and muscle hypertrophy: a series of meta-regressions. Sports Med. 2024;54(9):2209-2231. PubMed
- Moesgaard L, Beck MM, Christiansen L, Aagaard P, Lundbye-Jensen J. Effects of periodization on strength and muscle hypertrophy in volume-equated resistance training programs: a systematic review and meta-analysis. Sports Med. 2022;52(7):1647-1666. PubMed
- Schoenfeld BJ, Grgic J, Krieger J. How many times per week should a muscle be trained to maximize muscle hypertrophy? A systematic review and meta-analysis of studies examining the effects of resistance training frequency. J Sports Sci. 2019;37(11):1286-1295. PubMed
- Schoenfeld BJ, Grgic J, Van Every DW, Plotkin DL. Loading recommendations for muscle strength, hypertrophy, and local endurance: a re-examination of the repetition continuum. Sports (Basel). 2021;9(2):32. PubMed
- Grgic J, Schoenfeld BJ, Orazem J, Sabol F. Effects of resistance training performed to repetition failure or non-failure on muscular strength and hypertrophy: a systematic review and meta-analysis. J Sport Health Sci. 2022;11(2):202-211. PubMed
- Schoenfeld BJ, Ogborn D, Krieger JW. Dose-response relationship between weekly resistance training volume and increases in muscle mass: a systematic review and meta-analysis. J Sports Sci. 2017;35(11):1073-1082. PubMed
- Carvalho L, Junior RM, Truffi G, et al. Is stronger better? Influence of a strength phase followed by a hypertrophy phase on muscular adaptations in resistance-trained men. Res Sports Med. 2021;29(6):536-546. PubMed
