Wróć do wszystkich wpisów

Trening

Ile serii tygodniowo, by budować mięśnie?

Co badania mówią o liczbie serii tygodniowo na partię mięśniową, gdzie zwroty maleją, jak liczyć serie bezpośrednie i pośrednie oraz ile objętości robić na swoim poziomie.

Ile serii tygodniowo na budowę mięśni? – poradnik treningowy

Dla większości ćwiczących około 10–20 ciężkich serii na partię mięśniową tygodniowo to dobrze poparty zakres budowy mięśni. Mniej serii też działa, a więcej może dać nieco dodatkowego wzrostu u niektórych wytrenowanych osób, a zwroty maleją, gdy objętość rośnie.

To krótka odpowiedź. Przydatna odpowiedź zależy od tego, jak liczysz serie, jak ciężkie są te serie, jak długo trenujesz i czy naprawdę potrafisz zregenerować się po objętości, którą zapisujesz. Ten przewodnik omawia, co ustaliły badania, gdzie się różnią i jak zamienić je w plan tygodniowy, który wykonasz w poniedziałek.

Co mówią badania

  • Więcej serii tygodniowo daje większy wzrost, ale do pewnego momentu. W metaanalizie 15 badań każda dodatkowa seria tygodniowo wiązała się z mniej więcej 0,37 punktu procentowego większym wzrostem mięśni w okresie badania.1 Silne dowody
  • Krzywa się spłaszcza. Metaregresja 67 badań (2058 uczestników) z 2026 roku wykazała, że wielkość mięśni wciąż rośnie wraz z objętością, ale ze spadającymi zwrotami.2 Silne dowody
  • 12–20 serii to rozsądny standard dla wytrenowanych ćwiczących. Przegląd systematyczny u wytrenowanych młodych mężczyzn nie wykazał różnicy między 12–20 a więcej niż 20 seriami tygodniowo dla czworogłowego ud i dwugłowego ramienia, a korzyść dotyczyła tylko tricepsa.3 Umiarkowane dowody
  • Bardzo duża objętość pomaga w jednych badaniach, w innych nie. Ponad 30 serii tygodniowo przewyższało mniejsze objętości w niektórych badaniach wytrenowanych mężczyzn,4,5 podczas gdy inne nie wykazały dodatkowego wzrostu powyżej 12 serii.6 Wstępne dowody
  • Ćwiczenia wielostawowe częściowo liczą się też do synergistów. Liczenie serii pośrednich jako połowy serii lepiej przewidywało wzrost niż liczenie ich w pełni albo ignorowanie.2 Umiarkowane dowody

Stopnie dowodów odzwierciedlają liczbę i jakość badań (metaanalizy > pojedyncze RCT > dane ostre/mechanistyczne).

Dlaczego serie tygodniowo to właściwy miernik

Objętość treningową można mierzyć na kilka sposobów: tonaż całkowity (serie × powtórzenia × ciężar), łączną liczbę powtórzeń albo liczbę serii. W kwestii hipertrofii badacze uznali ciężkie serie tygodniowo na grupę mięśniową za najbardziej praktyczną miarę. Łatwo ją zaplanować, działa w różnych zakresach powtórzeń i nie ma problemu, że tonaż mocno nagradza ciężką, niskopowtórzeniową pracę, która niekoniecznie jest lepsza dla wzrostu. Dłuższą wersję tego argumentu znajdziesz w tygodniowy tonaż a objętość treningowa.

Liczenie serii działa, bo w szerokim zakresie ciężarów seria wykonana blisko upadku daje podobny bodziec wzrostu, czy to 6, czy 20 powtórzeń. To prawda tylko wtedy, gdy serie są naprawdę ciężkie, dlatego definicja „ciężkiej serii” ma tak samo duże znaczenie jak liczba. Mechanizmy tego opisuje nauka o wzroście mięśni.

Co pokazują badania nad zależnością dawka–odpowiedź?

Przełomową analizą jest metaanaliza Schoenfelda, Ogborna i Kriegera z 2017 roku obejmująca 15 badań (34 grupy badawcze). Traktując tygodniową liczbę serii jako zmienną ciągłą, każda dodatkowa seria wiązała się ze wzrostem wielkości efektu o 0,023, czyli mniej więcej o 0,37 punktu procentowego większego wzrostu. Porównując grupy o większej i mniejszej objętości w obrębie każdego badania, różnica wynosiła 3,9 punktu procentowego na korzyść większej objętości.1

Ta praca bywa streszczana jako „rób 10+ serii na partię tygodniowo”. Dane są nieco bardziej ostrożne: gdy objętość podzielono na mniej niż 5, 5–9 i 10+ serii tygodniowo, tendencja do większego wzrostu w wyższych kategoriach nie osiągnęła istotności statystycznej (P = 0,074). Wyraźniejszym wynikiem była zależność ciągła: więcej objętości, większy wzrost.1

Najbardziej kompleksowa analiza do dziś pochodzi od Pelland i współpracowników, opublikowana w Sports Medicine w 2026 roku po wcześniejszym udostępnieniu jako preprint. Połączyła 67 badań z 2058 uczestnikami (79% mężczyzn) i modelowała tygodniową objętość oraz częstotliwość jako ciągłe krzywe dawka–odpowiedź, korygując o długość interwencji i poziom wytrenowania. Prawdopodobieństwo, że większa objętość zwiększa wzrost mięśni, wynosiło praktycznie 100%, ale najlepiej dopasowany model wykazał malejące zwroty: każda kolejna seria daje odrobinę mniej niż poprzednia.2 Ta sama analiza wykazała, że malejące zwroty są dużo bardziej strome dla siły niż dla wielkości mięśni, co zgadza się z częstą obserwacją, że siła reaguje na umiarkowane objętości, a hipertrofia procentuje nieco dłużej.

Czy 20, 30 albo 40 serii tygodniowo buduje więcej mięśni?

Tutaj dowody są mniej jednoznaczne. Kilka badań na wytrenowanych ćwiczących testowało objętości daleko wyższe niż te, które stosuje większość ludzi.

Kluczowe badanie

Objętość wzmacnia hipertrofię, ale nie siłę (Schoenfeld i in., 2019)

Projekt
8-tygodniowe randomizowane badanie, trzy treningi w tygodniu w nieprzylegających dniach
Uczestnicy
34 wytrenowanych mężczyzn trenujących siłowo
Porównano
1, 3 lub 5 serii na ćwiczenie, mniej więcej 6–9, 18–27 i 30–45 serii tygodniowo na partię mięśniową
Wynik
Przyrosty siły były podobne we wszystkich grupach; grubość mięśni zginaczy łokcia, środka uda i bocznej części uda rosła bardziej przy większej objętości. Sesje trwały odpowiednio około 13, 40 i 68 minut.

Dlaczego to ważne: pokazało, że objętości znacznie powyżej 10 serii nadal mogą dodawać wzrostu u wytrenowanych mężczyzn. Zastrzeżenia: osiem tygodni, małe grupy, pomiar grubości mięśni ultrasonografią zamiast rezonansem całego mięśnia, a grupa o małej objętości i tak robiła dobre postępy w około jednej piątej czasu.4

Brigatto i współpracownicy porównali 16, 24 i 32 serie tygodniowo na partię mięśniową przez osiem tygodni u wytrenowanych mężczyzn (po dziewięciu w grupie). Każda grupa rosła; 32 serie dały większe przyrosty niż 16 dla grubości mięśni dolnych partii ciała i tricepsa.5

Inne badania nie wykazały tego wzorca. Aube i współpracownicy dali silnym, wytrenowanym ćwiczącym (średni przysiad powyżej dwukrotności masy ciała) 12, 18 lub 24 serie tygodniowo na dolne partie przez osiem tygodni. Grubość mięśni i beztłuszczowa masa regionalna nie różniły się między grupami, a liczbowe zmiany grubości uda lekko sprzyjały 12 seriom.6 Heaselgrave i współpracownicy stwierdzili, że 9, 18 i 27 serii tygodniowo na dwugłowe ramion zwiększyło grubość mięśnia u wytrenowanych mężczyzn przez sześć tygodni, bez istotnej statystycznie różnicy między grupami, choć wielkości efektów sprzyjały grupom o umiarkowanej i wysokiej objętości.7

Przegląd systematyczny Baz-Valle zebrał badania na wytrenowanych ćwiczących i pogrupował je na niską (poniżej 12 serii tygodniowo), umiarkowaną (12–20) i wysoką (powyżej 20). Nie było różnicy między umiarkowaną a wysoką objętością dla czworogłowego ud i dwugłowego ramienia, ale wysoka objętość dawała korzyść dla tricepsa. Autorzy uznali, że 12–20 serii tygodniowo na partię mięśniową to rozsądne standardowe zalecenie dla młodych wytrenowanych mężczyzn.3 Tylko siedem badań spełniało ich kryteria, więc traktuj to jako dobrze uzasadniony zakres, a nie twardą granicę.

A co z dokładaniem serii stopniowo?

Dwa niedawne badania przetestowały strategię, z której korzysta wielu trenerów: zacząć od umiarkowanej objętości i stopniowo dokładać serie. U wytrenowanych mężczyzn Enes i współpracownicy porównali stałą objętość na nogi z dokładaniem czterech albo sześciu serii co dwa tygodnie przez 12 tygodni. Grupy z progresją zyskały więcej siły w przysiadzie, ale różnice w hipertrofii nie osiągnęły istotności; przedziały ufności sugerowały niewielką zależność dawka–odpowiedź, która wypłaszczała się przy najwyższych objętościach.8 U wytrenowanych kobiet zaczynających od 22 serii tygodniowo dokładanie czterech serii co dwa tygodnie dało większy wzrost pola przekroju poprzecznego czworogłowego niż utrzymywanie stałej objętości, ale nie w sumarycznej grubości mięśni uda.9

Uczciwe podsumowanie: znacznie przekraczając 20 serii, można pomóc niektórym mięśniom u części ćwiczących przez pewien czas, ale dodatkowy wzrost jest niewielki, niespójny między badaniami i kosztowny pod względem czasu i zmęczenia.

Malejące zwroty: co to znaczy w praktyce

Malejące zwroty oznaczają, że skok z 4 do 10 serii tygodniowo jest wart znacznie więcej niż skok z 20 do 26. Większość korzyści z objętości treningowej bierze się z konsekwentnego trzymania się umiarkowanego zakresu. Powyżej tego dodatkowe serie głównie kosztują regenerację, czas i obciążenie stawów za niewielki, niepewny zysk.

Ma to dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, jeśli masz poniżej około 8–10 ciężkich serii na partię, która ci zależy, dodawanie serii to jedna z najpewniejszych dźwigni. Po drugie, jeśli jesteś już w okolicy 15–20 serii i progresujesz, większa objętość rzadko jest pierwszą rzeczą do zmiany. Lepszy wysiłek, lepszy dobór ćwiczeń, regularność, sen i odpowiednia ilość białka zwykle dają więcej.

Co liczy się jako ciężka seria?

Badania nad objętością zakładają serie stosunkowo blisko upadku. Seria 10 powtórzeń z ciężarem, który mógłbyś podnieść 20 razy, nie jest równoważna serii 10 powtórzeń z ciężarem, który podniósłbyś 11 razy.

Seria metaregresji z 2024 roku oszacowała powtórzenia w zapasie (RIR) w literaturze treningowej i wykazała, że wzrost mięśni rósł, gdy serie kończono bliżej upadku, podczas gdy siła była podobna w szerokim zakresie RIR.10 Jednocześnie metaanaliza z 2023 roku wykazała jedynie znikomą przewagę treningu do upadku nad zatrzymaniem się przed nim (wielkość efektu 0,19) i brak wyraźnej przewagi konkretnie chwilowego upadku mięśniowego.11 Razem sugeruje to, że trzeba trenować blisko upadku, ale niekoniecznie aż do niego.

Praktyczna definicja: ciężka seria to seria robocza zakończona mniej więcej z 0–3 powtórzeniami w zapasie, przy zachowaniu poprawnej techniki. Rozgrzewek i serii z 5+ powtórzeniami w zapasie nie należy liczyć. Jeśli twoje szacunki RIR są przybliżone, przewodnik kalibracja RPE i RIR je dopracuje, a czy trzeba trenować do upadku? omawia kompromisy związane z pełnym wysiłkiem.

Jak liczyć serie: bezpośrednie, pośrednie i ułamkowe

Wyciskanie na ławce trenuje klatkę, ale obciąża też przednie pęczki barku i triceps. Czy to liczy się jako seria tricepsa? Od odpowiedzi zależy, czy twój plan ma na papierze 8, czy 18 serii tricepsa tygodniowo.

Pelland i współpracownicy przetestowali to bezpośrednio. Zaklasyfikowali każdą serię z literatury jako bezpośrednią lub pośrednią dla każdego mierzonego mięśnia i porównali trzy sposoby liczenia: serie pośrednie liczone w pełni, liczone jako połowa albo nieliczone. Metoda „ułamkowa”, liczenie serii pośrednich jako 0,5, najlepiej pasowała do danych.2 To czyni ją najbardziej obronną regułą kciuka dostępną obecnie.

Pojedyncze badania pokazują, dlaczego oba skrajne podejścia są błędne. U nietrenujących mężczyzn samo wyciskanie na ławce i ściąganie drążka wyciągu powiększyło zginacze łokcia o 6,5% w ciągu 10 tygodni, wobec 7,0% po dodaniu uginania i prostowania ramion na wyciągu; ćwiczenia wielostawowe wyraźnie trenowały ramiona.12 Ale w badaniu przysiadów 10 tygodni pełnych lub połówkowych przysiadów powiększyło mięśnie szerokie, przywodziciele i pośladki, podczas gdy dwugłowe uda i prosty uda nie zmieniły się wcale.13 Mięsień, który przechodzi przez dwa stawy i podczas ruchu nie zmienia znacznie długości, może z niego dostać prawie nic.

Użyj tego praktycznego schematu liczenia:

ĆwiczenieLiczy 1 serię dlaLiczy 0,5 serii dlaLiczy ~0 dla
Wyciskanie na ławce, pompki, dipyKlatkaTriceps, przednie pęczki barkuBiceps
Wyciskanie nad głowęPrzednie pęczki barkuTriceps, boczne pęczki barkuKlatka
Wiosłowania, ściąganie drążka, podciąganieNajszerszy grzbietu, górna część plecówBiceps, tylne pęczki barkuTriceps
Przysiad, suwnica (leg press)CzworogłowePośladki, przywodzicieleŚcięgna podkolanowe
Martwy ciąg rumuński, good morningDwugłowe uda, pośladkiProstowniki kręgosłupa, przywodzicieleCzworogłowe
Uginanie, prostowanie, unoszeniaMięsień docelowy—Wszystko inne

Dokładne ułamki to przybliżenie, a nie fizjologia. Chodzi o konsekwencję: wybierz metodę liczenia i stosuj ją tak samo każdego tygodnia, żeby zmiany w liczbach coś znaczyły. Kalkulator objętości treningowej pozwala zsumować serie bezpośrednie i pośrednie dla każdej partii w tygodniu treningu.

Ile serii tygodniowo powinieneś robić?

Połączenie metaanaliz z badaniami na wytrenowanych ćwiczących daje takie punkty wyjścia. To praktyczne reguły wynikające z dowodów powyżej, a nie zakresy testowane bezpośrednio między poziomami doświadczenia.

Staż treningowyCiężkie serie na partię mięśniową tygodniowoUwagi
Początkujący (poniżej ~1 roku)6–10Prawie każda regularna objętość działa. Skup się na technice i progresji; ćwiczenia wielostawowe obejmują wiele mniejszych mięśni.
Średniozaawansowany (1–3 lata)10–16Dobrze poparty środek krzywej. Dodaj pracę bezpośrednią na zaniedbane mięśnie.
Zaawansowany (3+ lata)12–20Odpowiada zakresowi 12–20 z przeglądu wytrenowanych ćwiczących.3 Wyżej idź tylko tam, gdzie pozwala na to regeneracja.
Blok specjalizacji20–30 dla 1–2 mięśniKrótkie bloki (4–8 tygodni) z innymi mięśniami na objętości podtrzymującej. Poparte częścią badań, nie wszystkimi.5,6
UtrzymanieZnacznie poniżej objętości budującejGdy celem jest tylko utrzymanie mięśni, ważniejsze od liczby serii jest utrzymanie wysokiego wysiłku i ciężaru. Zob. pamięć mięśniowa i odtrenowanie.

Licz serie metodą ułamkową opisaną wyżej. Duże mięśnie, które dobrze się regenerują, jak czworogłowe i najszersze, często znoszą górny zakres; mięśnie mocno obciążane przez ćwiczenia wielostawowe, jak przednie pęczki barku i triceps, często potrzebują mniej pracy bezpośredniej, niż sugeruje tabela, gdy policzy się serie pośrednie.

Czy powinieneś zrobić wszystkie serie w jednym treningu?

Badania z wyrównaną objętością sugerują, że częstotliwość ma niewielkie znaczenie dla hipertrofii, o ile tygodniowa objętość jest taka sama,14 a metaregresja z 2026 roku wykazała, że wpływ częstotliwości na wzrost mięśni jest zgodny z pomijalnym.2 Częstotliwość służy głównie do tego, by dobrze zmieścić objętość w tygodniu. Jako heurystyka trenerska: gdy partia dostaje mniej więcej 8–10 ciężkich serii w jednej sesji, kolejne serie zwykle wykonuje się zmęczonym, z niższymi ciężarami i powtórzeniami. Podział 16 serii na dwie sesje po 8 zwykle jest lepszym kompromisem. Pełne omówienie znajdziesz w jak często trenować każdą partię, a kalkulator tygodniowego netto bodźca pozwala porównać scenariusze częstotliwości i liczby serii na sesję.

Jak zwiększać objętość treningową bez wypalenia

  1. Najpierw zrób audyt. Licz aktualne ciężkie serie tygodniowo na partię przez dwa–trzy tygodnie. Większość ludzi odkrywa, że kilka mięśni jest daleko powyżej zakresu, a kilka daleko poniżej.
  2. Dodawaj 1–2 serie na partię tygodniowo, nie 6. Badania nad progresją dodawały 2–6 serii tygodniowo co dwa tygodnie u wytrenowanych ćwiczących;8,9 dla większości osób mniejszy krok jest bezpieczniejszym domyślnym wyborem.
  3. Obserwuj wyniki, nie zakwasy. Jeśli powtórzenia przy danym ciężarze i RIR stale rosną, objętość działa. Jeśli stoją w miejscu albo spadają przez dwa tygodnie, utrzymaj lub zmniejsz.
  4. Ustal priorytety. Dokładaj objętość jednemu albo dwóm mięśniom, na których ci najbardziej zależy, a resztę utrzymuj na stałym poziomie.
  5. Zaplanuj deload. Po bloku rosnącej objętości tydzień z mniej więcej połową serii pozwala zmęczeniu ustąpić. Zob. jak przeprowadzić tydzień deloadu.

Tu dziennik treningowy się przydaje. Śledzenie tygodniowych ciężkich serii na partię razem z powtórzeniami i RIR to sposób, by zastosować badania zamiast zgadywać.

Oznaki zbyt dużej objętości

  • Powtórzenia przy tym samym ciężarze i wysiłku spadają przez dwa lub więcej kolejnych tygodni.
  • Zakwas po jednym treningu wciąż jest odczuwalny przy kolejnym treningu tej samej partii.
  • Stawy lub ścięgna bolą coraz bardziej z tygodnia na tydzień, zwłaszcza łokcie, barki i kolana.
  • Późniejsze serie w sesji mocno spadają: ostatnie serie są wyraźnie słabsze niż pierwsze.
  • Sen, motywacja lub apetyt się pogarszają, gdy objętość treningowa rośnie.
  • Sesje trwają tak długo, że wysiłek i koncentracja się rozsypują.

Żaden z tych objawów sam w sobie nie dowodzi przetrenowania, ale dwa lub trzy razem to mocny sygnał, by ściąć kilka serii, zrobić deload albo rozłożyć pracę na więcej dni. Pamiętaj, że przyrost mięśni jest powolny; zanim uznasz, że rozwiązaniem jest więcej objętości, sprawdź w jak szybko możesz zbudować mięśnie, jakie są realistyczne oczekiwania.

Ograniczenia dowodów

Większość badań nad objętością trwa 6–12 tygodni, używa młodych mężczyzn i mierzy grubość mięśni ultrasonografią w jednym lub dwóch miejscach. Wczesny wzrost rozmiaru mięśni może też zawierać obrzęk po uszkodzeniu mięśni, który potrafi zawyżać pozorne przyrosty, gdy pomiar wykonano zbyt szybko po treningu albo na początku programu.15 Wyniki u kobiet, osób starszych i bardzo zaawansowanych są słabiej udokumentowane. Indywidualne reakcje bardzo się różnią, więc traktuj zakresy jako punkty wyjścia i pozwól, by własne dane treningowe je doprecyzowały.

Najczęściej zadawane pytania

Ile serii tygodniowo potrzebujesz do budowy mięśni?

Większość ćwiczących dobrze buduje mięśnie przy około 10–20 ciężkich seriach na partię tygodniowo. Początkujący mogą rosnąć przy 6–10, a niektórzy wytrenowani zyskują nieco więcej przy 20 lub więcej, ze spadającymi zwrotami.

Czy 10 serii tygodniowo wystarcza na hipertrofię?

Tak, dla większości ludzi 10 ciężkich serii na partię tygodniowo wystarcza, by rosnąć, i mieści się w stromej części krzywej dawka–odpowiedź. Większa objętość może dodać nieco wzrostu, jeśli się z niej regenerujesz.

Czy ćwiczenia wielostawowe liczą się do mniejszych mięśni?

Częściowo. Najlepiej dopasowany model w metaregresji z 2026 roku liczył serie pośrednie jako połowę serii, więc seria wyciskania na ławce liczy się jako około 0,5 serii dla tricepsa i przednich pęczków barku.

Czy można zrobić za dużo serii tygodniowo?

Tak. Jeśli powtórzenia przy tym samym ciężarze i wysiłku spadają przez dwa lub więcej tygodni, stawy bolą bardziej albo sesje się wloką, zetnij kilka serii lub zrób deload, zanim dołożysz więcej objętości.

Czy serie rozgrzewkowe powinny się liczyć do objętości tygodniowej?

Nie. Licz tylko serie robocze zakończone mniej więcej 0–3 powtórzeniami przed upadkiem. Rozgrzewki i bardzo lekkie serie nie dają tego samego bodźca wzrostu.

Praktyczna odpowiedź

Zacznij od około 10–16 ciężkich serii na partię tygodniowo, liczonych z seriami pośrednimi jako połową wartości, z seriami kończonymi około 0–3 powtórzenia od upadku. Dokładaj serie powoli tam, gdzie postęp staje w miejscu, rozkładaj pracę na co najmniej dwie sesje, gdy partia dostaje więcej niż około 10 serii, a 20+ serii traktuj jako krótkoterminowe narzędzie specjalizacji, a nie domyślny wybór.

Źródła

  1. Schoenfeld BJ, Ogborn D, Krieger JW. Dose-response relationship between weekly resistance training volume and increases in muscle mass: a systematic review and meta-analysis. J Sports Sci. 2017;35(11):1073-1082. PubMed
  2. Pelland JC, Remmert JF, Robinson ZP, Hinson SR, Zourdos MC. The resistance training dose response: meta-regressions exploring the effects of weekly volume and frequency on muscle hypertrophy and strength gains. Sports Med. 2026;56(2):481-505. PubMed
  3. Baz-Valle E, Balsalobre-Fernández C, Alix-Fages C, Santos-Concejero J. A systematic review of the effects of different resistance training volumes on muscle hypertrophy. J Hum Kinet. 2022;81:199-210. PubMed
  4. Schoenfeld BJ, Contreras B, Krieger J, Grgic J, Delcastillo K, Belliard R, Alto A. Resistance training volume enhances muscle hypertrophy but not strength in trained men. Med Sci Sports Exerc. 2019;51(1):94-103. PubMed
  5. Brigatto FA, Lima LEM, Germano MD, Aoki MS, Braz TV, Lopes CR. High resistance-training volume enhances muscle thickness in resistance-trained men. J Strength Cond Res. 2022;36(1):22-30. PubMed
  6. Aube D, Wadhi T, Rauch J, et al. Progressive resistance training volume: effects on muscle thickness, mass, and strength adaptations in resistance-trained individuals. J Strength Cond Res. 2022;36(3):600-607. PubMed
  7. Heaselgrave SR, Blacker J, Smeuninx B, McKendry J, Breen L. Dose-response relationship of weekly resistance-training volume and frequency on muscular adaptations in trained men. Int J Sports Physiol Perform. 2019;14(3):360-368. PubMed
  8. Enes A, De Souza EO, Souza-Junior TP. Effects of different weekly set progressions on muscular adaptations in trained males: is there a dose-response effect? Med Sci Sports Exerc. 2024;56(3):553-563. PubMed
  9. Enes A, Correa CL, Bernardo MF, et al. Does increasing the resistance-training volume lead to greater gains? The effects of weekly set progressions on muscular adaptations in females. J Sports Sci. 2025;43(4):381-392. PubMed
  10. Robinson ZP, Pelland JC, Remmert JF, et al. Exploring the dose-response relationship between estimated resistance training proximity to failure, strength gain, and muscle hypertrophy: a series of meta-regressions. Sports Med. 2024;54(9):2209-2231. PubMed
  11. Refalo MC, Helms ER, Trexler ET, Hamilton DL, Fyfe JJ. Influence of resistance training proximity-to-failure on skeletal muscle hypertrophy: a systematic review with meta-analysis. Sports Med. 2023;53(3):649-665. PubMed
  12. Gentil P, Soares SR, Pereira MC, et al. Effect of adding single-joint exercises to a multi-joint exercise resistance-training program on strength and hypertrophy in untrained subjects. Appl Physiol Nutr Metab. 2013;38(3):341-344. PubMed
  13. Kubo K, Ikebukuro T, Yata H. Effects of squat training with different depths on lower limb muscle volumes. Eur J Appl Physiol. 2019;119(9):1933-1942. PubMed
  14. Schoenfeld BJ, Grgic J, Krieger J. How many times per week should a muscle be trained to maximize muscle hypertrophy? A systematic review and meta-analysis of studies examining the effects of resistance training frequency. J Sports Sci. 2019;37(11):1286-1295. PubMed
  15. Damas F, Phillips SM, Lixandrão ME, et al. Early resistance training-induced increases in muscle cross-sectional area are concomitant with edema-induced muscle swelling. Eur J Appl Physiol. 2016;116(1):49-56. PubMed